Tak jak dziadzio obiecał, tak też i zrobił, zabrał mnie na sanki. Śniegu jest dość sporo na polnych drogach, bo ulice powoli robią się czarne.

Mija drugi dzień pobytu w Polsce, dużo się dzieje, pełno ludzi w około, wszędzie gwar i hałas, nie tak jak u mnie w domku, cicho i spokojnie. W Niemczech odwiedziłem mojego kuzyna Niklasa.

Nie obyło się bez szturchańców i bitwy ... jak nie o zabawki, to o czekoladkę, ale ogólnie to ładnie się bawiliśmy. Nawet razem zajadaliśmy rosołek, przerzucając co chwile makaron z talerza do talerza.

Na promie było fajowo, widziałem falującą wodę i bawiłem się w sekcji dla dzieciaków, no i czasami uciekałem mamuśce. Podróż z Niemczech do Polski nie była dla mnie zbytnio dobra, co chwile popłakiwałem przez sen.

A u dziadków fajnie jest, bawię się z kuzynostwem: Natalką, Dominikiem i Kingusią. Rozrabiamy równo. Wszystko w porządeczku, tylko nie chcę nic jeść.To że zazwyczaj mało jadam to każdy wie, ale teraz to już jest całkowita tragedia, bo nawet talerza zupy nie zjem. No nic, może to przejściowe i niebawem apetyt powróci ...

Jak już kiedyś wspominałem wybieram się do Polski, no i ten dzień wyjazdu zbliża się wielkimi krokami, to już jutro ! Jedziemy autem, to będzie moja pierwsza tak długa podróż. Nie wiem jak ją zniosę, bo ja to w miejscu usiedzieć nie mogę ... no zobaczymy ...

A w Polsce duuuużo śniegu i straszne mrozy, dochodzące nawet do -25 stopni. Dziadzio Kazio przyszykował dla mnie sanki, nie uwierzycie, ale są one jeszcze po mojej mamie. Jeśli nie będzie bardzo zimno to od razu wyskakuje na sanki !

Teraz w domu jest mała bieganina i pakowanie walizek, mama z listą siedzi i sprawdza czy wszystko zostało spakowane. A wczoraj byliśmy w centrum na małych zakupach i u fryzjera. Po raz pierwszy tam byłem ... w sumie to nie było innego wyjścia, tata próbował mnie obciąć kilka dni temu i trochę mu nie wyszło, więc ktoś musiał po nim poprawić. Byłem bardzo grzeczny, nie wierciłem się nic a nic, pani fryzjerka mnie bardzo chwaliła i mówiła, że jestem bardzo grzeczny.

A TAK TERAZ WYGLĄDAM

Wracam do Anglii dopiero 13 lutego, nie wiem czy będę wstanie coś skrobnąć na blogasku w trakcie pobytu w Polsce. Zatrzymujemy się u rodziców taty, a oni nie mają niestety internetu. Chyba, że jak będę u drugich dziadków to coś napisze, oczywiście jak czas na to pozwoli. Więc żegnam się, do zobaczyska kochani ! Nie zapomnijcie o mnie !